Vochtige wondgenezing

Een vochtbarrière op de beschadigde huid vertraagt de verdamping van vocht dat van nature in de huid aanwezig is. Wonden die in een vochtige omgeving helen, genezen zonder korstvorming. Zelfs theezakjes en watercompressen zijn effectiever gebleken dan het niet behandelen van wonden. Het gebruik van een verband vermindert de tepelpijn en de grootte van de korst op de tepel. (Ziemer)

Maar als beschadigde tepels worden behandeld door ze aan de lucht te laten drogen of met een föhn, wat nog steeds vaak wordt aanbevolen, worden er op de gebarste plekken korstjes gevormd, die bij het voeden van de baby weer loskomen. De tepel begint dan weer te bloeden en vormt een nieuwe korst. Dit patroon kan doorgaan tot de wond is genezen, wat het voor de moeder erg ongemakkelijk maakt.

In het begin van de jaren 70 werd vastgesteld dat een vochtige, korstvrije omgeving de beweging van cellen over het wondoppervlak vergroot en de genezing ondersteunt (Rovee 1972). Actuele behandelingsmethoden voor wondgenezing maken gebruik van vocht in het genezingsproces. Een vochtige omgeving is essentieel voor epithelialisatie, de vermeerdering en verplaatsing van epitheelcellen over het wondoppervlak tijdens de genezing (Bolton 2000). Oliën, waaronder vitamine-E-olie, bevorderen de genezing van de wond niet. Oliën blijven op het huidoppervlak liggen en kunnen tijdelijk verlichting bieden. Een droge of gebarsten huid heeft geen gebrek aan olie, maar aan vocht.

Het is onmogelijk om door middel van  een externe bron vocht aan de huid toe te voegen (dit proces moet van binnenuit gebeuren). Door te voorkomen dat de huid vocht verliest, kan de huid meer van haar eigen, natuurlijke vocht vasthouden.

Voor een moeder met beschadigde tepels is het meest urgente probleem waarschijnlijk niet hoelang het duurt om haar tepels te genezen, maar hoe snel de pijn kan worden verlicht.